Czarne nenufary

Pastelowy kryminał

Recenzja powstała przy współpracy z portalem Esensja i została tam pierwotnie zamieszczona.

„Trzy kobiety żyły w miasteczku. Pierwsza była wredna. Druga była kłamczuchą. Trzecia była egoistką. Miasteczko nosiło ładną ogrodową nazwę. Giverny”. Tak oto zaczyna się komiksowa adaptacja powieści Michela Bussiego z 2011 roku – „Nymphéas noirs”. „Czarne nenufary” wyszły właśnie nakładem oficyny Marginesy – kryminalna zagadka, która naprawdę angażuje czytelniczą uwagę i nie oferuje prostych odpowiedzi.

Mamy rok 2010. Narratorką jest ponad osiemdziesięcioletnia kobieta, ta pierwsza, z młyna. Bardzo szybko nakreśla ramy opowieści, która opisywać będzie wydarzenia z dokładnie trzynastu słonecznych, majowych dni. Początek i koniec tej naszej niemal dwutygodniowej wizyty w Giverny mają określać dwa bardzo tragiczne wydarzenia. Otóż nieopodal strumienia płynącego przez miasteczko znaleziono zwłoki miejscowego, bogatego „fascynata sztuki i kobiet”. Na miejsce przybywa młody inspektor Laurenc Serenac z asystentem – ich zadaniem jest oczywiście rozwikłanie zagadki morderstwa. Uwagę Serenaca przykuwa miejscowa nauczycielka, piękna Stephanie – kobieta numer dwa. Jednocześnie śledzimy też najmłodszą, jedenastoletnią Fanette – dziewczynkę zakochaną w sztuce i marzącą tym, że zostanie kiedyś znaną malarką.

Orwell

Wszędzie widzisz wojnę

Recenzja powstała przy współpracy z portalem Esensja i została tam pierwotnie zamieszczona.

Kim był George Orwell? Na okładce komiksowej biografii, wydanej niedawno przez Marginesy, możemy przeczytać, że był to „absolwent Eton, policjant, robociarz, dandys, bojownik, dziennikarz, buntownik, powieściopisarz, ekscentryk, socjalista, patriota, ogrodnik, pustelnik i wizjoner”. Burzliwa i bogata w doświadczenia biografia dość jednoznacznie uformowała całą osobowość i przekonania autora „Roku 1984” – poznajmy ją teraz w formie historii obrazkowej.

Autor scenariusza, słynny Pierre Christin, wymienia w posłowiu całą masę źródeł, z których korzystał w podczas pisania własnej wersji życiorysu Erica Arthura Blaira (gdyż tak naprawdę nazywał się George Orwell). Na co szczególnie chciał zwrócić uwagę? Podzielona na trzy oddzielne części komiksowa opowieść o życiu wiecznego tułacza i wagabundy, wyraźnie akcentuje motyw kształtowania się jego światopoglądu i formowania postaci „Orwella takiego, jakiego znamy” – tak nazwany został trzeci, przedostatni rozdział powieści graficznej.