Recenzja powstała przy współpracy z portalem Esensja i została tam pierwotnie zamieszczona.
Oto kolejne popkulturowe uniwersum nazywane „Światem Jutra”. Seria „Ofiarnicy” Ricka Remendera dobiega końca. Po pierwszej jedenastoodcinkowej połowie rozłożonej na dwa tomy zbiorcze, dostajemy drugą, w całości zawartą w tomie trzecim. Awantura, jaka rozpętała się pod koniec tomu drugiego była (dosłownie) nieziemska - zobaczymy, jak przebiegła dalej.
Wielki humanoidalny gołąb, nazywany po prostu Gołębiem, uciekł z królestwa bogów Świata Jutra – nie chciał być ich kolejną bezsensowną ofiarą. Tytułowi „ofiarnicy” to po prostu cyklicznie wysyłana na rzeź grupa młodych ludzi – ich ofiara ma przebłagać bogów i zapewnić światu bezpieczeństwo. Za ich ofiarą jednak nie kryje się nic, poza okrucieństwem – potrzebni są do rytuału zapewniającego bogom długowieczność. Córka Rokosa i Luny (Słońca i Księżyca, czyli najwyżej umocowanych w panteonie bóstw) o imieniu Soluna przejrzała na oczy. Też uciekła, aby nie brać więcej udziału w przerażających praktykach swych „boskich” pobratymców.
