Uczłowieczanie Supermana
Recenzja powstała przy współpracy z portalem Esensja i została tam pierwotnie zamieszczona.
Egmont i Mucha wydają od czasu do czasu albumy, które u starych, oddanych fanów TM-Semic budzą nostalgię i przymus posiadania nowego wydania. We wrześniu tego roku ukazał się pierwszy tom „Człowieka ze Stali”, czyli opowieść o początkach pokryzysowej wersji Supermana. Rzecz przełomowa – a dla fanów komiksu amerykańskiego zdecydowanie obowiązkowa.
„Kryzys na nieskończonych ziemiach” z 1986 roku uporządkował uniwersum DC i w miejsce wielu alternatywnych rzeczywistości powołał jedną. Tę dokładnie jedyną, która przetrwała w nienaruszonej postaci aż do 2005 roku, czyli do wydarzeń „Nieskończonego kryzysu”. Dwie dekady jednolitego, konsekwentnie prowadzonego kontinuum uznawane są przez wielu fanów za najlepsze w historii wydawnictwa – to z nich czerpało nasze TM-Semic w latach dziewięćdziesiątych. W roku 1986 wiał potężny wiatr zmian – w wydanym niedawno „Uniwersum DC według Alana Moore’a” znajdziemy symboliczne pożegnanie Supermana odchodzącej wówczas epoki. Genialna historia „Co się stało z człowiekiem jutra”, opublikowana w ostatnich numerach dwóch wydawanych wówczas serii z Supermanem („Superman” i „Action Comics”), podsumowała Srebrną i Brązową Erę oraz dokonała ich ostatecznego zamknięcia. Mamy lato 1986 roku – uniwersum DC, jakie wszyscy znali, przestało istnieć.






