Wtorek przed ekranem #47

Kevin  Smith - Sprzedawcy 2

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„With no powers comes no responsibility”

Umieszczona powyżej parafraza słynnego motta ze „Spider-Mana” widnieje na plakacie filmu „Clerks II”. Kolejna produkcja Kevina Smitha wchodzi do kin w 2006 roku – jest to ostatnia (nie licząc zeszłorocznego, nieudanego „Jay and Silent Bob Reboot”) wizyta w filmowym uniwersum reżysera. Czternaście lat temu kończyliśmy przygodę z View Askewniverse tak samo jak zaczynaliśmy – od wizyty w sklepiku „Quick Stop Groceries”.

Wtorek przed ekranem #46

Kevin  Smith - Jay i Cichy Bob kontratakują

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Fifteen bucks, little man, put that shit in my hand!”

Dwa lata po kontrowersyjnej „Dogmie” Kevin Smith prezentuje swój kolejny film, odpuszczając tym razem całkowicie tematy religii i wiary. Trochę na fali „głupawych” (ale nie „głupich”) komedii o amerykańskich nastolatkach zauroczonych szarlotkami, finalizuje projekt, o którym myślał już w czasach „Szczurów z supermarketu” (w samej końcówce widzimy Jaya, Cichego Boba i tajemniczego orangutana oddalającego się ku zachodzącemu słońcu).

Wtorek przed ekranem #45

Kevin  Smith - Dogma

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Oto prorocy na miarę naszych czasów”

W 1999 roku znowu mieliśmy okazję odwiedzić View Askewniverse, czyli fikcyjny, filmowy świat wykreowany przez Kevina Smitha. Czwarty film twórcy „Sprzedawców” narobił większego szumu niż wszystkie poprzednie razem wzięte – został uznany jednym z najbardziej antykatolickich filmów wszech czasów. Bóg jest kobietą i lubi grać w „skee-ball”, apostołów było trzynastu a Jezus Chrystus był czarny i miał rodzeństwo. No bo niby dlaczego nie? A to ledwie początek.

Wtorek przed ekranem #44

Kevin  Smith - W pogoni za Amy

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Jeśli to zadurzenie, to prawdziwa miłość by mnie zabiła”

W trzecim filmie Kevin Smith powraca w pewnym stopniu do tego, za co doceniono jego debiutanckich „Sprzedawców”. Rezygnuje z głupkowatych żartów i slapsticku, tak bardzo obecnych w „Szczurach z supermarketu”, na rzecz komedii o nieco innym, dość poważnym wydźwięku. „Chasing Amy” pojawia się w kinach w styczniu 1997 roku.

Wtorek przed ekranem #43

Kevin  Smith - Szczury z supermarketu

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Nie szanuję ludzi bez listy zakupów”

Jest rok 1995. Masz dwadzieścia lat, mieszkasz w New Jersey, nie masz stałej pracy i nawet się o nią nie starasz. Jesteś dużym dzieciakiem bez pomysłu na życie i właśnie rzuciła cię dziewczyna. Co robisz? Idziesz włóczyć się po galerii handlowej. Oto realia, z którymi być może trudno się nam utożsamić – w końcu dwadzieścia pięć lat temu takich przybytków w Polsce jeszcze nie było. Ale wszystkie problemy wczesnej dorosłości jak najbardziej. Zapraszam na drugi film Kevina Smitha.

Wtorek przed ekranem #42

Kevin  Smith - Sprzedawcy

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„W ogóle nie miało mnie tu dzisiaj być”

„Sprzedawcy” Kevina Smitha to bez wątpienia jeden z najważniejszych filmów niezależnych w historii. Nakręcony został za niewielkie pieniądze w miejscu, gdzie reżyser naprawdę pracował podczas kręcenia filmu. Obraz ten jest bardzo osobistym zapisem stanu dwudziestotrzyletniej duszy Kevina Smitha szukającego na początku lat dziewięćdziesiątych swojej drogi życiowej. To jedna doba z życia amerykańskich dwudziestolatków pragnących wejść w prawdziwie dorosłe życie, ale bojących się zrobić pierwszy krok.

Wtorek przed ekranem #41

Richard Kelly - The Box

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Zawsze są konsekwencje”

Trzeci film Richarda Kelly’ego nie imponuje już tak bardzo jak „Donnie Darko” i nie jest tak pociągająco enigmatyczny jak „Koniec świata”. Reżyser spuścił nieco z tonu i zaserwował film dość prosty fabularnie, lecz przypominający oczywiście w pewien sposób swoich poprzedników. „The Box” („Pułapka” po polsku) poniósł w kinach porażkę, ale do tego Kelly był już przyzwyczajony. Nie zmienia to faktu, iż warto na ten film zwrócić uwagę.

Wtorek przed ekranem #40

Richard Kelly - Southland Tales

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Popęd  seksualny  nastolatków  to  nie zbrodnia.   Otwórz serce i  umysł”

Jeśli „Donnie Darko” wydawał się komukolwiek niezrozumiały, przesadzony i hermetyczny, to kolejny film Richarda Kelly’ego będzie kompletnie nieczytelny i okaże się stratą czasu. Premierę miał w maju 2006 roku, tym razem na festiwalu w Cannes, gdzie krytyka zrównała go z ziemią. Przyjrzyjmy się trochę temu obrazowi – „Southland Tales”, czyli „Koniec świata” po polsku, to apokalipsa i zagłada. Ale czego dokładnie?

Wtorek przed ekranem #39

Richard Kelly - Donnie Darko

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Każde żywe stworzenie na Ziemi umiera samotnie”

„Donnie Darko”, pierwszy pełnometrażowy film Richarda Kelly’ego, miał swoją premierę na festiwalu Sundance w 2001 roku. Nigdy nie trafił do szerokiej kinowej dystrybucji, lecz głównie na DVD - zrobiony za niewielkie pieniądze, przyniósł równie niewielkie zyski. Trzy lata później wychodzi wersja reżyserska, wydłużona o dwadzieścia minut i objaśniająca niektóre wydarzenia. Mimo tego „Donnie Darko” pozostaje jednym z najbardziej enigmatycznych tworów dziesiątej muzy trwającego właśnie stulecia.

Wtorek przed ekranem #38

Alejandro G. Iñárritu - Zjawa

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Walcz, dopóki starczy ci tchu”

„Zjawa” to jak na razie ostatni film Alejandro Gonzáleza Iñárritu. Nie powtórzył sukcesu „Birdmana”, który rok wcześniej zdobył Oscara w kategorii „Najlepszy film”, ale przyniósł drugą z rzędu nagrodę reżyserowi, który rozsiadł się na Parnasie i do tej pory zastanawia się co dalej. My w tym czasie cofamy się o dwieście lat i lądujemy na północy Stanów Zjednoczonych.

Wtorek przed ekranem #37

Alejandro G. Iñárritu - Birdman

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Dlaczego muszę ciągle błagać o miłość?”

„Birdman” Alejandro Gonzáleza Iñárritu zdobył najwięcej nominacji i nagród wśród wszystkich filmów meksykańskiego reżysera. Choć nazywanie tego filmu jego „opus magnum” może brzmieć nieco pompatycznie, wydaje mi się, że jest to zdecydowanie najlepszy film Iñárritu.

Wtorek przed ekranem #36

Alejandro G. Iñárritu - Biutiful

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Dlaczego nie odchodzisz? Co cię tutaj trzyma?”

Czwarty film Alejandro Gonzáleza Iñárritu jest pierwszym zrealizowanym bez Guillermo Arriagi, który w głównej mierze odpowiadał za celowo poszatkowaną i nielinearną narrację pierwszych trzech. Paradoksalnie żaden film z tak zwanej „trylogii śmierci” nie mówi tyle o umieraniu, co omawiany dzisiaj „Biutiful”.

Wtorek przed ekranem #35

Alejandro G. Iñárritu - Babel

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Dlaczego się ukrywamy, skoro nie zrobiliśmy niczego złego?”

Kolejne części nieformalnej „trylogii śmierci” Alejandro Gonzáleza Iñárritu trafiały do kin dokładnie co trzy lata. W roku 2006 miała swą premierę ostatnia odsłona tryptyku – „Babel” – której tytuł słusznie kojarzy się z biblijną opowieścią.

Wtorek przed ekranem #34

Alejandro G. Iñárritu - 21 gramów

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Życie musi trwać. Z Bogiem lub bez niego.”

Dobrze wiemy czym jest tytułowe „21 gramów”. Niemal każda recenzja drugiego filmu Alejandro Gonzalesa Iñárritu (moja właśnie też) mówi o tym, że jest to różnica między masą człowieka tuż przed i tuż po śmierci. Tyle waży ponoć ludzka dusza. A jak się ma to dokładnie do fabuły rzeczonych „21 gramów”?

Wtorek przed ekranem #33

Alejandro G. Iñárritu - Amores Perros

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Jeśli chcesz rozśmieszyć Boga, to powiedz mu, co planujesz”

Alejandro González Iñárritu jest jednym z najbardziej znanych reżyserów meksykańskich.  Na dużym ekranie zadebiutował w 2000 roku – jego „Amores perros” zdobył wielkie uznanie widzów i krytyków oraz otworzył reżyserowi drogę do wielkiej kariery. Iñárritu opowiada o ludziach, których kontrola nad własnym życiem (a dotyczy to każdego z nas) jest tylko iluzją. Bohaterowie wyczuwają ten fakt podświadomie – nie przestają jednak dążyć do szczęścia, spełnienia a przede wszystkim miłości. 

Wtorek przed ekranem #32

Darren Aronofsky - mother!

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Przebywamy w tym domu cały czas. Chcę go uczynić rajem”

Zwiastuny ostatniego filmu Darrena Aronofsky’ego sugerowały, że tym razem będziemy mieli do czynienia z filmem grozy. Ostatecznie okazało się, że z horrorem film ten nie ma zbyt wiele wspólnego – może poza jedną cechą, na którą wskazuje sam reżyser. Otóż seans „mother!” miał być z założenia przeżyciem traumatycznym.

Wtorek przed ekranem #31

Darren Aronofsky - Noe: Wybrany przez Boga

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Dlaczego nie odpowiadasz?”

Pomysł nakręcenia filmu wykorzystującego motywy biblijne chodził po głowie Darrena Aronofsky’ego już od czasu „Requiem dla snu”. Rzecz o potopie i budowie Arki, ta „jedna z najstarszych opowieści w historii ludzkości”, pojawiła się w kinach w roku 2014 – i wzbudziła kontrowersje, podobnie jak wszystkie wcześniejsze filmy reżysera.

Wtorek przed ekranem #30

Darren Aronofsky - Czarny Łabędź

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

„Masz obsesję na punkcie doskonałości, ale nigdy nie dostrzegłem byś się zatraciła”

„Czarny łabędź”, piąty film Darrena Aronofsky’ego, jest kontynuacją jego reżyserskiej wizji i nawiązaniem do wszystkich filmów poprzednich (głównie „Requiem dla snu” i „Zapaśnika”). Znowu przyglądamy się ludzkim obsesjom (tym razem na punkcie doskonałości), które prowadzą do negacji rzeczywistości, dehumanizacji i autodestrukcji.

Wtorek przed ekranem #29

Darren Aronofsky - Zapaśnik

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

Mój słuch już nie jest taki dobry. Zapominam różne rzeczy. I już nie jest ze mnie taki przystojniak. Ale nadal tu stoję, do cholery. I jestem "Ram".

„Zapaśnik”, czwarty film Darrena Aronofsky’ego, wydaje się zupełnie inny niż poprzednie. Jest najbardziej realistyczny, pozbawiony metafor, parabol oraz dziwnych, symbolicznych fantasmagorii. A tak naprawdę jest to w prostej linii kontynuacja autorskiej analizy ludzkich obsesji i wpływu jakie mają one na nasze życie.

Wtorek przed ekranem #28

Darren Aronofsky - Źródło

Tekst ukazał się pierwotnie na portalu Esensja w cyklu "Do sedna".

Nie martw się. Już prawie jesteśmy. Za tą czarną chmurą jest umierająca gwiazda. I już wkrótce Xibalba umrze. A gdy eksploduje narodzisz się na nowo. Rozkwitniesz. A ja będę żył. Nie martw się. Już prawie jesteśmy.

„Źródło”, film Darrena Aronofsky’ego, który po wielu trudnościach pojawił się w końcu w kinach w 2006 roku, jest chyba najtrudniejszym dziełem reżysera. Równie mocno oklaskiwany co wygwizdywany, każe nam nie tyle śledzić wydarzenia na ekranie, co nieustannie interpretować ich znaczenie.