Aristophania. Tom 2. Progredientes

Rozwinięcie

Recenzja powstała przy współpracy z portalem Esensja i została tam pierwotnie zamieszczona.

Wydawnictwo Taurus Media konsekwentnie wydaje komiksy „po europejsku” – co roku lub co dwa lata, pojawia się sześćdziesięciostronicowy album przygodowej serii w formacie A4 w twardej oprawie. W październiku, po czternastomiesięcznej przerwie, przyszła pora na kontynuację „Aristophanii” Xaviera Dorisona i Joela Parnotte.

Pierwszy tom był tylko wstępem. Teraz mamy rozwinięcie, choć do zakończenia jeszcze daleko. Jest początek dwudziestego wieku. Oto trójka głównych bohaterów, doświadczone przez życie nastoletnie rodzeństwo – najstarszy, dzielny i zawadiacki Basil; średni, wycofany i intelektualny Victor oraz najmłodsza, beztroska i nieco naiwna Calixte. Ojcem dzieci był zamordowany przed kilku laty Clement Francoeur – w rzeczywistości tajny agent bliżej nie określonej „królowej” poszukujący równie enigmatycznego źródła mocy, zwanej „lazurem”. Tylko dzięki niej będzie można pokonać zagrażający światu „Mroczny Dwór”. Clement ginie w zamachu z rąk strasznego Szczurołapa, a dzieci ukrywają się w magicznej, odciętej od reszty świata posiadłości Soubeyrac. Opiekuje się nimi starsza pani, tytułowa Aristophania, archetyp Mary Poppins (spójrzcie na okładkę pierwszego tomu), która powoli odkrywa przed nimi prawdę o świecie i przygotowuje je do nieuniknionej walki z siłami zła.

Aristophania. Tom 1. Królestwo Lazuru

Wstęp

Recenzja powstała przy współpracy z portalem Esensja i została tam pierwotnie zamieszczona.

Mniej więcej rok temu wydawnictwo Taurus Media zaserwowało polskim czytelnikom pierwszy tom „Zamku zwierzęcego” ze scenariuszem Xaviera Dorisona. Minęło trzynaście miesięcy, a tomu drugiego nadal nie ma – jest za to pierwszy odcinek innego komiksu tego francuskiego scenarzysty. Przed nami „Królestwo Lazuru” – jedna trzecia ciekawie zapowiadającej się serii fantasy pod tytułem „Aristophania”.

Marsylia, rok 1900. Niejaki Clement, ojciec i głowa rodziny, pracuje ciężko w miejscowej hucie. Spotkanie z pewną tajemniczą damą zdradza jednak, że to tylko przykrywka – Clement jest kimś w rodzaju tajnego agenta „królowej”, poszukującym sposobu na pokonanie „Mrocznego Dworu” i władającego nim „Króla Wygnańca”. Od samego początku czujemy fantastyczne klimaty, magia i tajemne moce wiszą w powietrzu – spotkana przez Clementa kobieta, tytułowa Aristophania, pojawia się życiu rodziny ponownie po dziewięciu latach, w czasach bardzo, bardzo trudnych i niebezpiecznych. Clement nie żyje, jego żona ląduje w więzieniu a trójka dzieci (dziewięcioletnia córka i dwóch nastoletnich synów) znajduje się w niebezpieczeństwie.