wtorek, 17 listopada 2026

Opowieści grabarza. W poszukiwaniu Wielkiej Księgi

Krok za krokiem


Recenzja powstała przy współpracy z portalem Esensja i została tam pierwotnie zamieszczona.

Grabarz Józef powraca. Na tegorocznym Międzynarodowym Festiwalu Komiksu i Gier w Łodzi miała miejsce premiera siódmego tomu „Opowieści grabarza” pod tytułem „W poszukiwaniu Wielkiej Księgi”. Piotr „Śmiechosław” Wojciechowski zaprasza na kolejną wyprawę do świata pełnego umowności i prostych prawd o życiu jednocześnie.

Sam autor powiedział mi, że jest to najprawdopodobniej najdziwniejszy komiks, jaki stworzył. Fabuła jest prosta – grabarz Józef zbiera jabłka w sadzie ze swoim Aniołem Stróżem. Gdy znajdują pewną mapę prowadzącą do tajemniczej Wielkiej Księgi (rozrysowaną na wielkim dwustronicowym kadrze z zaznaczonymi przystankami po drodze) postanawiają ruszyć w drogę. I tak wędrujemy z nimi przez ponad trzydzieści stron komiksu – zadajemy pytania o sens tejże wędrówki, nie oczekując żadnych odpowiedzi, albo tylko udając, że nam na nich zależy. Wędrówka ta od samego początku jest bardzo symboliczna – bo uczymy się podczas niej, że o wiele ważniejsze od jej celu jest to, w jaki sposób wędrujemy.


Michał Siromski we wstępie do omawianego dziś komiksu podsuwa bardzo ciekawy trop interpretacyjny. Śmiechosław nawiązuje do twórczości Tadeusza Baranowskiego – zarówno graficznie i scenariuszowo. Grabarz w trakcie swej wędrówki coraz bardziej uświadamia sobie swoje własne, komiksowe pochodzenie – wręcz buntuje się, że musi iść dokładnie tak, jak zostało to wszystko narysowane. Po drodze rozmawia z Aniołem Stróżem o tym, że chciałby zobaczyć nieznane mu dotąd, bardziej mityczne i wyobrażone aspekty otaczającego go świata, ale ostatecznie ważniejsze okazuje się to, co istnieje tu i teraz. Marzenie wiecznie niespełnione znaczy czasem więcej niż fakt jego spełnienia. 

Istnienie Wielkiej Księgi tłumaczącej rzeczywistość jest jednym z najstarszych intelektualnych wynalazków ludzkości. Jednym z jej poszukiwaczy na drodze literatury był chociażby Bruno Schulz, tłumaczący, że rzeczywistość, aby istniała, musi mieć nadany sens, który ludzie chcą widzieć w Słowach Wielkiej Księgi. W ostatecznym rozrachunku sensów jest tyle, ilu ludzi na świecie – nie istnieje Jedna Wielka Księga, istnieje wiele małych ksiąg. Najnowszy komiks z Grabarzem pokazuje to na każdej stronie – Grabarz Józef idzie ku Absolutowi, ale przecież i tak wie, że nigdy nie dojdzie. Uczy się, że o wiele ważniejsze jest umiejętne stawianie kroków i pogodzenie się z faktem, że do ich stawiania (czyli życia po prostu) nie musi znać odpowiedzi na Pytania Ostateczne. Życie ma być proste. Umiejętność pojmowania świata ma przede wszystkim pomóc się w nim odnaleźć a dopiero potem zastanawiać się nad jego celem i sensem. Grabarz zadaje co chwila pytania, ale tak naprawdę nie oczekuje odpowiedzi.


Śmiechosław rysuje tak jak zawsze, w swoim bardzo prostym, rozpoznawalnym stylu. Dokładnie w takim, w jakim ten konkretny komiks powinien być narysowany. „W poszukiwaniu Wielkiej Księgi” przypomina, że nie musimy poznać wszystkich odpowiedzi ani dotrzeć do Absolutu, by zrozumieć, że sens życia kryje się przede wszystkim w samej wędrówce. W kroku stawianym za krokiem.



Tytuł: Opowieści Grabarza. W poszukiwaniu Wielkiej Księgi 
Scenariusz: Piotr „Śmiechosław” Wojciechowski
Rysunki: Piotr „Śmiechosław” Wojciechowski
Wydawnictwo: Piotr „Śmiechosław” Wojciechowski
Data wydania: wrzesień 2026
Liczba stron: 36
Oprawa: miękka
Papier: offset
Format: 210 x 300
Wydanie: I
ISBN: 9788397755031

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz